Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/1014 K.2018/4366

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı taraf, taraflar arasında Sistem Kullanım Anlaşması imzalandığını, davalı kurum tarafından düzenlenen Ocak 2010- Haziran 2012 dönemine ilişkin 30 adet toplam 3.359.867,19 TL miktarlı cezai şart faturalarının; davalı tarafından sözleşme uyarınca gerekli ihtar yapılmadan düzenlendiğinden, cezai şart uygulanamayacağından düzenlenen ceza faturalarından dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı taraf, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan Sistem Kullanım Anlaşmasının 10.maddesinin uygulanabilmesi için kullanıcının enerji alış veya veriş maksimum kapasitelerini aşıp aşmadığının devamlı olarak denetlemek ve kullanıcının kapasiteyi aşması halinde bunu kullanıcıya ihtar ederek düzeltme imkanının tanınması gerektiği, davalı kurum tarafından davacıya ihtar çekildiğine dair dosyada delil ve belge bulunmadığından, davalı kurumun Ocak 2010- Haziran 2012 dönemlerine geri dönerek kapasite aşımından bahisle cezai şart faturası düzenlemesinin sözleşmeye aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.