Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/1122 K.2018/4888

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı şirket ile müvekkilinin 2012 başından beri ticari ilişkisinin bulunduğunu, davalı şirketin müvekkilinden her ay servis hizmeti ile bazı mallar satın aldığını ve bir kısmının bedelini ödediğini, müvekkilinin cari hesabına göre 34.972,56 TL. davalı şirketten alacağı olduğunu, taraflar arasında ticari ilişki nedeniyle faturalarla belgeli olup, her iki tarafın da ticari defterlerinde kayıtlı olduğunu, ödenmeyen borç için başlatılan ... takibine davalının itiraz sonucu takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile %...’den aşağı olmamak kaydıyla ... inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, servis hizmeti nedeniyle tamiri yapılamayan makinalar için müvekkil şirket için fatura düzenlendiğini öne sürerek davanın reddini ve kötü niyet tazminatı ödenmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacı şirketin dava konusu 2012 yılına ait defterleri incelendiği ve takibe konulan alacak kadar bir fark olduğu, defterin açılış tasdikinin yapılıp, kapanış tasdikinin yapılmadığı, ... .... Hukuk Dairesinin 2014/1944 E., 2014/7000 K. sayılı ilamında da belirtildiği şekilde kapanış tasdiki olmayan defterlerin davacı lehine delil olmasının mümkün olmadığı, yine faturalar için davalının tutanakları mevcut olup, o dönem bu husumet ayrı bir tespit veya dava konusu olmadığı için davacı lehine ispatı mümkün olmayan bir alacak haline geldiği gerekçesiyle davanın reddine, şartlar oluşmadığından davalının kötü niyet tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, cari hesap ilişkisinden kaynaklanan alacak nedeniyle itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece sırf davacı defterlerinin usulüne uygun olmamasından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı ile davalı arasında bir hizmet ilişkisi bulunduğu, davacı tarafça bu hizmetin verildiğinin sabit olduğu ancak dosyaya ibraz edilen tutanaklarda verilen bu hizmetin ayıplı olduğunun ve gereği gibi ifa edilmediğinin davalı tarafından iddia edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda verilen hizmet ve ayıplar üzerinde durularak sonuca gidilmesi gerekir.

Öte yandan, davalı tarafa ticari defterlerini ibraz etmek üzere mehil verilmişse de, bu konuda HMK’nın 220. maddesindeki usule uyulmamıştır. Mahkemece davalı asile ticari defter ve kayıtlarını ibraz etmek üzere aynı yargı çevresinde ise isticvap davetiyesi çıkarılması, farklı yargı çevresinde ise talimatla yoluyla isticvap edilerek ticari defter ve

kayıtlarının ibraz edilmesinin istenilmesi, ibraz edilmezse sonucunun ne olacağının mahkemece isticvap davetiyesine yazılması gerekir. İbraz edilmediği taktirde ise davacı kayıtlarına itibar edilmelidir.

Tüm bu hususlar üzerinde durulmadan ve yukarıda açıklandığı üzere hizmetin verildiğine bir itirazı olmayıp ayıplı hizmet verildiği yönündeki davalı beyanlarına itibar edilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.