KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/1492 E., 2018/5351 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin, davalı kooperatif üyeliğini İbrahim Sena Arvas'dan devraldığını,müvekkilinin kooperatif üyelik kaydı için davalı kooperatife başvurmasına rağmen, 01.07.2014 tarihinde yapılan yönetim kurulu toplantısında bir takım ortakların hisse devirleri sureti ile organize hareket ettikleri ve müvekkili hakkında da Ağır Ceza Mahkemesine dava açıldığından bahisle talebin yerine getirilmediğini, davalı tarafından yapılan işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek davalı Kooperatif Yönetim Kurulunun müvekkilini ortaklığa kabul edilmemesine dair 01.07.2014 tarih ve 14 no'lu yönetim kurulu kararının iptalini, müvekkilinin davalı kooperatif üyesi olduğunun tespiti ile ortaklık defterine kaydının yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, kooperatif ana sözleşmesinin 17. maddesinde ortaklığın 10. maddedeki koşulları taşıyan kişilere devredilebileceğinin öngörüldüğü, yönetim kurulunun bu şekilde ortaklığı devir alan kişiyi ortaklığı kabulden kaçınılmayacağı, aynı maddede kurala bağlandığından ana sözleşme hükmü nedeni ile 10. maddede belirtilen turizm komisyoncusu tescilli taşınmaz sahibi olmak koşullarının davacı tarafından ispat edildiğinin anlaşıldığı, kooperatife şekli olarak üye olması yönünde hukuken bir engel bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/1492, K. 2018/5351, 19 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama