KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/162 E., 2018/3281 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2018
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
.... Taraflar arasındaki arsa payı iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacılar vekili, müvekkillerinin dava konusu edilen taşınmazı davalıdan, üçüncü kişiden ve arsa sahibinden taşınmaz satın aldıklarını, ana gayrimenkulün bağımsız bölümlerinden her birinin konum ve büyüklüklerine göre arsa paylarının bağımsız bölümlerinin payları ile orantılı olması gerektiğini, ancak dava konusu edilen taşınmazda bu oranların hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, hukuka aykırı olarak müteahhite ait görünen arsa paylarının hak ve nefaset kurallarına uygun olarak müvekkilleri üzerine geçirilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... cevabında, yapı projesinin ilk haline sadık kalınarak ve o tarihteki değerlere bağlı olarak Arsa Paylarının belirlenmesi gerektiğini savunarak, davalı ...'in 110/200 payının iptaline, projenin ilk haliyle tasdik edilerek arsa paylarının belirlenmesine, 2 dükkandaki toplam 35 olan payının 35/90 olarak düzenlenmesine ve diğer bağımsız bölümlerinde 90 pay üzerinden hesaplanarak düzenlenmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Kat Mülkiyeti Yasasının 14. maddesine göre; kat irtifakı, ancak arsa malikinin ya da paylı mülkiyette tüm paydaşların buna ilişkin bir dilekçe veya istemle Tapu İdaresine başvurmaları üzerine idari bir işlemle tesis edilebileceği, davacıların tapu iptal ve tescil isteği bakımından bir hukuki nedene dayanmadıkları ve tapunun iptal edilmesini gerektirir bir durumun varlığı ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/162, K. 2018/3281, 23 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama