KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/2486 E., 2019/805 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2019
Karar Metni
384 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
......
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacılar vekili, davacı arsa sahipleri ile davalı arasında 03.03.2000 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye ek olarak 09.01.2004 tarihli sözleşme imzalandığını, 06.02.2010 tarihli teslim belgesinden de anlaşılacağı üzere davalının inşaatı sözleşme ile belirlenen sürede teslim etmediğini ayrıca yapılan inşaatın sözleşmenin teknik şartnamesine uymadığını, eksik ve hatalı imalatlar olduğunu ileri sürerek gecikme tazminatı ile eksik ve hatalı işler bedeli olarak toplam 701.795,00 TL.nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacılar arasında mecburi dava arkadaşlığı olmadığını, sözleşmenin 15. maddesine göre mücbir sebep durumunda gecikme olması halinde davacıların talep hakkı olmadığı, ekonomik kriz sebebi ile inşaatın geciktiğini ayrıca yükleniciye devri gereken bağımsız bölümler üzerindeki teminat ipoteklerin zamanında ve halen kaldırılmadığını, bunun gecikmeye sebep olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacıların 06.02.2010 tarihinde eksik ve ayıplı işler ile ilgili haklarını saklı tutarak villaları teslim aldıkları, sözleşmeye göre teslim tarihinin 29.08.2005 olduğu,
sözleşmeye göre 6 aylık gecikme için her bir villa için 500 USD ödenmesi gerektiği, bunun dışındaki süre için BK.nın 106. maddesi uyarınca ancak kira kaybı talep edilebileceği, davacı ...’nin 2 villasını sattığı ve satış tarihi olan 20.06.2005 de davalının teslim borcu ile ilgili temerrüdü oluşmadığı için bu villalar bakımından hesap yapılamayacağı gerekçesi ile gecikme tazminatı yönünden davanın kısmen kabulüne, eksik işlerin değerlendirilmesinde ise 09.01.2004 tarihli ek sözleşmenin dikkate alınmadığı,
asıl sözleşmenin 2. maddesine göre binaların anahtar teslim olarak verileceği , 10 maddeye göre ise yükleniciye ve arsa sahiplerine düşen villalar arasında fark olmayacağının kararlaştırıldığı, eksik iş bedeli kalemlerinin gecikmiş teslim tarihinin bu işlerin tamamlanması için gerekli makul süre belirlenerek bu tarihteki piyasa rayiç fiyatları esas alınarak hesaplandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. .../...
S.2.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/2486, K. 2019/805, 4 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama