Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/2500 K.2017/603

Taraflar arasındaki itirazın iptali, tazminat ve alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, müvekkilleri arsa sahipleri ile davalı şirket arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, diğer davalının da davalı şirkete kefil olarak imza attığını, inşaatın belirlenen sürede bitirilememesi üzerine sözleşme nedeniyle cezai şarttan kaynaklı tazminat alacaklarının doğduğunu, bunun tahsili için yaptıkları takibe davalıların itiraz ettiğini ileri sürerek, asıl davada itirazın iptalini, birleşen davalarda ise asıl davada talep edilen dönemden sonraki dönemler için oluşan tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davaların kısmen kabulü ile asıl davada, 114.909,60 TL yönünden takibin devamına, birleşen 2010/511 esas sayılı dosyada, 95.433,60 TL'nin tahsiline, birleşen 2011/353 esas sayılı dosyada, 356.366,40 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Asıl ve birleşen dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı cezai şart talebine ilişkindir.

Davacı takip alacaklıları ödeme emrinde 60.000 Euro alacağı faizsiz olarak fiili ödeme günündeki döviz alış kuru üzerinden tahsilini talep ettiklerine göre, mahkemenin takibin devamına karar verdiği Euro miktarı üzerinden takibin devamına karar vermesi gerekirken Euro olarak talep edilen miktarın Türk Lirası'na çevrilerek hüküm altına alınması TBK'nın 99/3 (BK'nın m. 83) aykırı olduğu gibi, faiz talep edilmemesine rağmen işleyecek faize hükmedilmesi ise HMK'nın m. 26. aykırılık oluşturmuştur. Bu nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.