KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/3208 E., 2018/571 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili müvekkili şirketin 03.07.2002 yılında kurulduğunu, 2005 yılında yeni ortak .... ile devam ettiklerini, kurulduğu tarihten bu yana elektronik ürünlerin imali, satımı ithali ve pazarlama çalışmaları ile iştigal ettiğini, müvekkili şirketin 2007 yılına kadar hiçbir dış kaynak kullanmaksızın ticari faaliyetini devam ettirdiğini, vergi rokertmenliği aldığını, yıllarca ülkenin gelişimine olumlu yönde katkıda bulunduğunu, müvekkili şirketin iş bu davanın ikame edilmesine getiren sebebin işlerdeki durgunluk, müşteri talebindeki düşüşün yaşanması,
leazing kuruluşlarından alınan kısa vadeli borçlar, bu borçların kapatılması için bankalardan kullanılan krediler nedeniyle müvekkili şirketin borca batık hale geldiğini, iyileştirme projesinde belirtilen somut veriler sonucunda borcu batıklıktan çıkma ihtimalinin yüksek bulunduğunu belirtip iflasının 1 yıllık süre ile ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Müdahil vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında; davacı şirketin borca batık olduğu, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olmadığı gibi davacı şirketin iyileşmesi için yeterli olmadığı, yargılama sırasında da ciddi bir gelişme gözlenmediği bu nedenle davacı şirketin iflas erteleme taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddi ile şirketin iflasına karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/3208, K. 2018/571, 27 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama