Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/3292 K.2019/1211

.......

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, ....... İcra Dairesinin 2012/2387 Esas Sayılı dosyasında borçlu..........’a ait taşınmazın satışından sonra yapılan 11/02/2014 tarihli Derece Kararı ve Sıra Cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyalarına 4.sırada, 14. sırada ve 21. sırada yer verildiğini, müvekkilinden önceki sıralarda yer alan davalılar ile borçlu .......’ın diğer alacaklılardan mal kaçırmak için danışıklı haciz işlemi yaptıklarını ileri sürerek davalıların muvazaalı alacaklarının sıra cetvelinden çıkarılmasına ve bu dosyalara ayrılan paranın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin alacağının borçluya yapılan işin karşılığı olan faturaya dayalı gerçek bir alacak olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin, borçlu....... ile 2008 yılından bu yana ticari ilişkileri olduğunu, akaryakıt satışından kalan bakiye alacağa karşı verilen çeklerin ödenmemesi üzerine borçlu aleyhine icra takibi yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen hukukçu bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre dava konusu 11.02.2014 tarihli derece kararı ve sıra cetvelinin usulüne uygun olarak hazırlanmış olduğu ve davacının iddialarını ispatlayan belge ve kanıt bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir.

İcra İflas Kanunu 142/1. maddesi uyarınca davalı alacağının gerçek bir hukuki ilişkiye dayanmadığı iddiası ile muvazaa nedenine dayalı açılan sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü davalıdadır. Davalının bu alacağın varlığını ve miktarını takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikteki delillerle ispatlaması gerektiği halde mahkemece davacının delilleri değerlendirilerek bir sonuca varıldığı görülmektedir. Halbuki yukarıda belirlenen ilke gereğince davalının alacaklı olup olmadığını ispatlaması gerektiğinden toplanan delillerin bu ilke ışığında değerlendirilip bir sonuca varılması gerektiğinden davacının iddialarını ispat edemediğinden bahisle davanın reddi doğru görülmemiş kararın bu gerekçelerle bozulması gerekmiştir.

.......