KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/3308 E., 2019/1212 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2019
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
......
Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, ......ayılı dosyasında borçluya ait ...... plaka ticari hattın satışından elde edilen paraların paylaştırılması için düzenlenen 26.05.2014 tarihli sıra cetvelinin 1. ve 2. sıralarında yer alan alacaklı davalı ... ile diğer davalı borçlu arasında muvazaalı işlem yapılarak sıra cetvelinde müvekkilinden önde yer almasının sağlandığını, davalının borçlunun...... plaka aracını servis işlerinde kullandığından alacaklı durumda olmasının mümkün olmadığını, ayrıca 1. sıra dosya haczinin yoklukla malül olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin miktar ve sıra bakımından iptal edilerek yeniden düzenlenmesini, sıra cetvelinin 3.sırasında yer alan müvekkiline ait alacağın 1.sıraya alınmasına, öncelikle davacının dosyasına ödeme yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin alacağının gerçek bir alacak olduğunu, muvazaanın söz konusu olabilmesi için müvekkili ile borçlu arasındaki borç ilişkisinin davacının borç ilişkisinden sonra doğmuş olmasının gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından muvazaalı olduğu iddia edilen davalı ...’a ait her iki dosyadaki borç ilişkisinin davacının dayandığı borç ilişkisinden önce doğduğu takiplerin de davacı takibinden önce kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/3308, K. 2019/1212, 21 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama