KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/3328 E., 2019/241 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı, davalı kooperatifin 11.10.2014 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında alınan, üyelerden şerefiye bedeli alınmamasının ilişkin kararın, kanuna ve ana sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek genel kurulda alınan anılan kararın iptalini, şerefiye miktarının belirlenerek hak sahiplerine ödenmesini, şerefiye bedeli ve sair bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının daireyi sonradan satın alarak üyeliğe girdiğini, üyeliğinden önce dairelerin belli olduğunu, bu sebeple kura çekilmediğini, davacının da daireyi bilerek satın aldığını, bundan dolayı şerefiye bedeli ödenmesi talebinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalı kooperatifin ana sözleşmesinin 61. maddesinde üyelere düşen daireler yönünden maliyet hesabının nasıl yapılacağı ve maliyet hesabının içerisinde dairenin konumuna göre değerinin nasıl hesaplanacağı hususunun düzenlendiği, buna göre 11.10.2014 tarihinde 7 nolu madde ile şerefiye bedeli alınmaması yönündeki kararın ana sözleşmeye aykırı olduğu, öte yandan her üyeye düşen daire, konumu itibariyle farklılık göstereceğinden şerefiye bedeli alınmamasının eşitlik ilkesine de aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 11.10.2014 tarihli genel kurul toplantısında alınan 7 nolu kararın iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/3328, K. 2019/241, 31 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama