KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/3655 E., 2019/1701 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Şikayetçi vekili, ... İcra Müdürlüğünün 2009/114 Esas sayılı dosyasında şikayet dışı borçlu hakkında takip yaptıklarını, sıra cetveline konu taşınmaz üzerine 20.03.2009 tarihinde haciz koyduklarını, sıra cetvelinde 3. sıraya alındıklarını haciz tarihi dikkate alındığında ilk sırada olmaları gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir. Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre şikayetçinin taşınmaz üzerine 20.03.2009 tarihinde haciz koydurduğu satışını 26.01.2011 tarihinde istediği 11.06.2011 tarihinde ihale ile satıldığı, ihalenin feshi için açılan davada ihalenin feshine karar verildiği ihalenin feshi kararının 19.07.2013 tarihinde kesinleştiği o tarihte yürürlükte olan yasa hükmüne göre davacının haciz tarihinden itibaren iki yıllık satış isteme süresinin olduğu normalde şikayetçinin satış isteme süresinin 20.03.2011 tarihinde dolması gerektiği ancak 26.01.2011 tarihinde satış talebinde bulunduğundan 53 gün daha satış isteme süresinin bulunduğu,
bu sürenin de ihalenin feshi kararının kesinleştiği 19.07.2013 tarihinden itibaren işlemeye başladığı bu süre dolduktan sonra 17.01.2014 tarihinde yeniden satış talebinde bulunduğu bu nedenle şikayetçinin 20.03.2009 tarihli haczinin düştüğü gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.
Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/3655, K. 2019/1701, 6 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama