Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/4042 K.2020/4003

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiğini, sözleşme uyarınca gecikilen günler için sözleşme bedelinin binde üçü oranında ceza-i şart kararlaştırıldığını, gecikme sebebiyle ceza uygulandığını, taraflar arasında akdedilen ek sözleşmeye göre yapılan fazla işler sebebiyle talep edilen ek sürenin yeterli olmamasından dolayı hukuka aykırı olarak kesilen gecikme cezasının uygulanması sonucunda toplam 513.000,00 TL ceza-i şart tahakkuk ettirildiğini, ödenen 113.000,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile istirdatına, 400.000,00 TL lik kısmı için borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilince yeterli ek süre verilmesine rağmen inşaatın süresinde bitirilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında imzalanan sözleşmeye göre, davacının artan inşaat faaliyetlerinin süre uzatım için yeterli sebep olmadığı, davalının sözleşmedeki süre ile vermiş olduğu ek sürelerin bu işi bitirmek için yeterli süre olduğu, uygulanan ceza-i şartın sözleşmeye ve hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.