Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/4445 K.2018/5128

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurulu tarafından verilen ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili; müvekkilinin davalı kooperatifin peşin para ile anahtar teslimi şartıyla üye olduğunu aidat ödeme yükümlülüğünün bulunmadığı halde kooperatif yönetimi tarafından aidat borcu çıkarılarak ödenmesinin istendiğini, 20.10.2013 tarihli genel kurulda müvekkili hakkında ihraç kararı verildiğini belirterek 20.10.2013 tarihli genel kurulda ve 14.11.2013 tarihli 2013/27 nolu yönetim kurulu kararı ile üyelikten ihracı kararının iptalini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davanın süresinde açıldığını, 1 ve 2. ihtarnamenin usulüne uygun teblig edilmediğini, çıkarılan ihtarnamelerde asıl alacak ve işlemiş faizin birlikte gösterildiği, asıl alacağın ve faizin ne kadar olduğunun ihtarnamelerden anlaşılamaması nedeniyle ihtarnamelerin bu açıdan da usulüne uygun olmadığı,

6101 Sayılı Kanun'un 7. maddesine göre uygulanması gereken 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 120. maddesinde öngörülen faiz sınırlaması nedeniyle davacıdan talep edilen aidatın gerçek borçtan fazla olacağından istenen borç miktarının fazla olduğu ve bu açıdan da ihtarnamelerin gerçek borcu yansıtmaması nedeniyle de usulüne uygun olmadığı ve davacı hakkındaki 20.10.2013 tarihinde verilen ihraç kararının iptali gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2-Hüküm fıkrasının HMK 297/2 maddesi uyarınca infazı kabil şekilde olmalıdır. Mahkemece sadece davanın kabulü ile yetinilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan bu yanlışlığın yeniden yargılamayı gerektirmemesi nedeniyle HUMK'nın 438/7. madde ve fıkrası uyarınca kararın, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.