KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/4920 E., 2019/362 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısman kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili ile Tarım ve Köyişleri Bakanlığına bağlı ... arasında, temizlik işi hizmet alımı ihalesine ilişkin sözleşme imzalandığını, 5510 Sayılı Kanun gereğince Hazine tarafından karşılanan 5 puanlık ... prim indiriminin müvekkilinin hakedişlerinden davalı idare tarafından haksız ve mesnetsiz olarak kesildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.912.54 TL’nin kesinti tarihinden itibaren işletilecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, görevli mahkemenin ... mahkemeleri olduğunu, davanın yasal süresi içerisinde açılmadığını beyanla, zaman aşımı def'inde ve derdestlik itirazında bulunmuş, müvekkili tarafından yapılan işlemlerin yasal mevzuatlara ve taraflar arasındaki sözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 5510 Sayılı Kanun'un sigorta primlerinin %5’lik kısmının Hazine tarafından karşılanacağına ilişkin hükmünden davacınında yararlanması gerektiği, davalının davacı tarafın hak edişlerinden yapmış olduğu kesintinin hukuki bir dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle bilirkişi raporu ile tespit edilen 5.709.45 TL kesintinin, kesinti tarihlerinden itibaren işletilecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline, davacı tarafın fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı idare vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/4920, K. 2019/362, 7 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama