KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/5719 E., 2020/342 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Asıl davada davacı vekili, ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2010/6934 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 12.02.2013 tarihli sıra cetvelinde 1. sırada yer alıp bedelin tamamının kendisine ödenmesine karar verilen davalı alacaklının alacağının gerçek olmadığını ileri sürerek, cetvelde davalıya ayrılan payın davacı alacağına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Asıl davada davalı vekili, asıl davanın reddini istemiş, karşı davasında ise sıra cetvelinde 2. sırada yer alan davalı alacaklının alacağının hatır senedine dayanıyor olması nedeniyle gerçek bir alacak olmadığını ileri sürerek, menfi tespit taleplerinin kabulünü dava etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada davalıya ait bononun gerçek bir alacağa dayandığının, davacı takibinden önceki tarihli, resmi belge niteliğindeki delillerle kanıtlanması gerektiği, aksi halde alacağın muvazaalı olduğunun kabul edileceği, davalı yanca takip konusu bonodan başka delil ibraz edilemediği ayrıca davalı takibinin ardından borçlunun ödeme emrini elden tebliğ alıp yasal sürelerden feragat ettiği, bu nedenlerle asıl davanın kabulü gerektiği, asıl davanın kabulü nedeniyle karşı davanın açılmasındaki hukuki yararın ortadan kalktığı gerekçesiyle, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/5719, K. 2020/342, 22 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama