KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/6016 E., 2019/4052 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tespit ve menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatiften bedelini peşin ödeyerek ve başka hiçbir ek yükümlülüğün istenmeyeceği kararlaştırılarak 100.000,00 TL bedelle daire satın aldığını, 30.12.2010 tarihinde dairenin teslim edilmesi gerektiğini, buna rağmen sözleşmeye ve iyi niyet kurallarına aykırı olarak davacıya ek 14.981,00 TL ödeme yükümlülüğü getiren karar alındığını ve ihtarnameler gönderdiklerini ileri sürerek müvekkilinin satın aldığı dairenin mülkiyetinin davalıya ait olduğunun tespitini ve kooperatife herhangi bir borcu bulunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davalı kooperatifin 22.06.2009 tarihli genel kurul kararının 7. maddesinde, (A), (B), (D) bloklarında bulunan dairelerin asgari 60.000,00 TL'den aşağı olmayacak şekilde satılması yönünde yönetim kuruluna yetki verildiği ve davacı tarafa 100.000,00 TL bedelle (D) blok 7 no.lu bağımsız bölümün satıldığı bu şekilde üyeliğe kabul edildiğinden davacının peşin ödemeli üye olduğu, daha sonra yapılan genel kurul kararlarında davacıdan aidat alınmasına ilişkin kararların yok hükmünde olduğu ve bu aidatların davacıdan tahsilini istemenin usul ve yasaya aykırı olduğu, davacının davalıya başka borcunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/6016, K. 2019/4052, 3 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama