KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/6775 E., 2020/4214 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2020
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Şikayetçi vekili, ... 29. İcra Müdürlüğünün 2012/21231 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 31.10.2014 tarihli sıra cetvelinde, bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 2. derecede konulmuş şikayetçi ipoteği dikkate alınmaksızın paylaşım yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.
Şikayet olunanlar ... A.Ş. ve ... Ltd. Şti. vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerindeki 2. derece ipotek bedeli yönünden şikayetçinin herhangi bir takibinin bulunmadığı, bu nedenle alacağın talep edilebilir hale gelmediği, kaldı ki ihalenin de İİK 100. madde gözetilerek tapu kaydı üzerindeki 2. derece ipotek hakkı ile birlikte yapıldığı, bu hali ile şikayetçinin şikayetinde hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.
Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.
Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.
İpotekli taşınmazın satışından elde edilen bedelin paylaştırılmasında, ipotek alacaklısına ödeme yapılabilmesi için alacaklının ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takibe girişmiş olmasına gerek bulunmayıp, ipotek alacağı paylaştırmaya esas bedelden öncelikle ödenmesi gereken imtiyazlı alacaklardandır.
Kaldı ki, satış dosyasının ve ilgili belgelerin incelenmesinden, taşınmazın üzerindeki ipotek şerhi baki kalmak suretiyle satılmadığı da anlaşılmış olup, mahkemece aksi yöndeki gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/6775, K. 2020/4214, 10 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama