Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/7253 K.2019/2742

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik verilen hükmün süresi içinde davacının temyiz etmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, kooperatif eski yöneticisi olan davalıların kooperatifi zarara uğrattıklarını ileri sürerek, 8.143,00 TL nin fiili ödeme tarihlerinden itibaren davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davacı tarafın duruşmaya katılıp davayı takip etmediği ve davalı vekilinin de davayı takip etmediklerini beyan ettiği, davanın basit yargılama usulüne tabi davalardan olması ve 6100 Sayılı HMK'nın 320/4 maddesi gereğince yenilendikten sonra takipsiz bırakılamayacağı göz önüne alınmakla, davanın daha önce takipsiz bırakılıp yenilendiği ve tekrar takip edilmediği gerekçesiyle HMK'nın 320/4 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı kooperatifi, yargılamada temsil eden vekilinin istifa dilekçesi ile 01.06.2016 tarihli duruşma gününü bildirir 07.04.2016 tarihli tebligat parçasının incelenmesinde, ''Davacının adreste olmaması nedeniyle komşusu Ali'ye haber verilerek Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre'' tebliğin yapıldığı yazılı olmasına göre, tebligatın tüzel kişilere tebliği düzenleyen Tebligat Kanunu ve Tüzüğü hükümlerine aykırı olarak yapıldığı anlaşılmıştır. Mahkemece davanın ikinci kez takip edilmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verildiği 01.06.2016 tarihli duruşma gününden davacı yanın usulünce haberdar edilmediği gözetilerek yeni bir duruşma gününün tebliğ edilmesi gerekli iken davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Yukarıda belirtilen bu durum, 1982 tarihli Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 36. maddesi gereği adil yargılanma hakkının ihlâli ve 6100 sayılı HMK'nın 27. maddesi gereği de adil yargılanma hakkının bir uzantısı olan hukuki dinlenilme hakkı kapsamındaki savunma hakkını zedeleyen önemli bir usul hatası olup hükmün anlatılan gerekçelerle bozulması gerekmiştir.