KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/7833 E., 2020/227 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davalı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın bir kısım davacılar ... ve ... yönünden reddine, diğer davacılar yönünden kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacılar vekili, davacıların davalı kooperatifin peşin ödemeli üyeleri olduklarını, tüm aidatlarını ödediklerini, kooperatif tarafından şartlı üye olarak anıldıklarını, genel kurul kararı ile şartlı üyelerin de ödeme yapacağına ilişkin hükmün kazanılmış hakları ortadan kaldıracağını, 19.02.2012 tarihli genel kurul toplantısının iptalini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı ...’in konutunu satarak ortaklık hissesini devrettiğinden davada taraf olamayacağını, diğer davacılardan ..., ..., ..., ... ve ...'ın genel kurul toplantısına katılmadıklarını, davacıların ödemek istemedikleri banka kredileri kooperatifin tüm üyelerinin ödeyeceği ortak gider olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacıların kooperatifin şartlı ortakları olduğu, davacılardan ... ve ...’nun ortaklıklarını devrettiklerinden davacı sıfatları kalmadığından bu davacılar yönünden davanın reddine, diğer davacılar yönünden ise, normal ortak ve şartlı ortak yönünden ayrım yapılmaksızın şartlı üyelerin istifa eden ortağın çıkma payı alacağı da dahil olacak şekilde kabul edilen genel kurul kararının ilgili maddesinin iptaline karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/7833, K. 2020/227, 20 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama