KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/8523 E., 2020/1274 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2020
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Şikayetçi vekili, müvekkilinin dava dışı borçludan olan alacağını tahsil amacıyla taşınmazına haciz koydurduğunu, taşınmazın satılarak bedelinin paylaşıma konu edildiğini, icra müdürlüğü tarafından düzenlenen sıra cetvelinde kendi icra dosyalarına 2.sırada yer verildiğini ancak ilk 1.sırada yer alan şikayet olunan haczinin kesinleşmediğini, tebligatın usulsüz olduğunu ayrıca süresi içinde satış da istenmediğini öne sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Şikayet olunan, şikayetçinin ödeme emrinin tebliğindeki usulsüzlüğü öne sürme hakkı olmadığını ve satışın da düşmemiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunanın alacaklı olduğu icra dosyasından gönderilen tebligatın usulüne uygun olduğu ve süresi içinde satış istendiğini öne sürerek şikayetin reddine karar verilmiştir.
Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.
Mahkeme gerekçesinde tebligat usulsüzlüğünün ancak borçlu tarafından ileri sürülebileceği belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir. Sıra cetvelinde hukuki yararı olan alacaklı tebligat usulsüzlüğünü ileri sürebilir. Ancak dosya üzerinde yapılan incelemede tebligatın usulüne uygun olduğu görülmüş olup davanın bu gerekçe ile reddi gerekmiş olup sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçeside belirtilen bu husus değiştirilerek onanması gerekmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasından dolayı şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/8523, K. 2020/1274, 25 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama