Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/8672 K.2019/4467

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkili ...'in arsa sahibi olduğunu, ...'ın ise ... apartmanı yöneticisi olduğunu, aynı zamanda apartmanda kat maliki olduklarını, davalı yüklenicinin teslim ettiği binanın dış cephe kaplamasında ve bodrum katında ayıplı imalatlar bulunduğunu, alınan kat malikleri kurulu kararı ile yüklenicinin eksik ve ayıplı imalatları gidermesi için dava açılmasına karar verildiğini ileri sürerek eksik ve kusurlu imalatların giderilmesi için nama ifa izni verilmesi ile eksik ve kusurlu imalatların tespit edilerek davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, binada meydana gelen kusurların davacıların hatalı kullanımlarından kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre dava konusu taşınmazdaki eksik ve ayıplı imalatların bedellerinin 115.325,00 TL olduğu, bağımsız bölüm maliklerinin, kat malikleri kurulu kararı ile de olsa yöneticiye yetki vermesi ve yöneticinin kat malikleri adına dava açması hukuken mümkün olmadığı,

bu tür davaların bizzat kat malikleri tarafından açılması gerektiği, davacıların ortak alanlardaki ayıplı işlerin bedelinin tahsili için kat malikleri adına dava açmaya ehliyetleri olmadığından davanın kısmen kabulü ile davacılar dışında kat malikleri adına açılan davaların husumet nedeniyle reddine, ayıplı imalat bedeli olarak hesaplanan 115.325,00 TL'den paylarına düşen 5.949,31 TL'nin ...'a, 27.915,99 TLnin ...'a tespit tarihi olan 07.02.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacı tarafından ödenmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı inşaat sözleşmesi uyarınca eksik ve kusurlu iş bedelinin tespiti ile yükleniciden tahsili, yüklenici tarafından eksik ve kusurlu işlerin giderilmemesi halinde nama ifaya izin verilmesi istemine ilişkindir.

1-6502 Sayılı Kanun'un 3. maddesinin gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak Kanun’un sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmeleri 818 Sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 355 vd., 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanunu’nda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı açıktır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 Sayılı Kanun’da tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 Sayılı Kanun’da kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak, araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Somut olayda davaya bakmakla görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gözetilerek, davacı ...'ın taşınmazı yükleniciden almış olması halinde davacı ... bakımından Tüketici Mahkemesi görevli olacağından arsa sahibi ... 'in davasının tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmesi ve görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmesi, şayet davacı ...'ın taşınmazını arsa sahiplerinden alması halinde ise her iki davacı bakımından HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddesi hükümleri uyarınca göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esası hakkında yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.