Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/8765 K.2019/4842

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. ...'in gelmiş diğer taraftan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında, davalıya ait pamuğun taşınması konusunda sözleşme düzenlendiğini, ton başına KDV dahil 35,00 TL ücret belirlendiğini, davalının yapılan işin bedelini ödemediğini ileri sürerek, müvekkilinin alacağının miktarının tespitini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla 5.435.222,90 TL’nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davalıya borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, ve dosya kapsamına göre, davacının toplam 35.000 ton pamuk taşıdığı ve işlediği sözleşmede belirlenen bedel üzerinden işin tutarının 1.225.000,00 TL olarak tespit edildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile anılan tutarın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında düzenlenen, "2012/2013 Sezonu Hammaliye Sözleşmesi" başlıklı, pamuk taşıma işini konu alan sözleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında sözleşmenin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmayıp, bu sözleşmeye dayalı olarak verdiği hizmetin miktarını ispat yükümlülüğü davacı tarafa aittir. Davacı taraf, bu hususta davalının ticari kayıtlarına dayanmış ise de, davalının kayıtlarına göre işletmeye giren 131.603,46 ton pamuğun tamamının davacı tarafından taşındığı ispat edilememiştir.

Nitekim davacı, davadan önce gönderdiği 15.01.2014 tarihli ihtarnamesinde taşıdığı pamuk miktarının 35.000 ton olduğunu bildirmiştir. Dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda, işin 2012 yılı Ekim ayından 2013 yılı Mart ayına kadar yapıldığı, bu dönemde davacı yanında çalıştırılan sigortalı işçi sayısının ortalama 9,8 işçi olduğu ve bu işçilerin anılan dönemde ortalama 159 gün çalıştığı tespit edilmiştir.

Davacı taraf tespit edilen işçi sayısına ilişkin herhangi bir itirazda bulunmamıştır.

Bu durumda, konusunda uzman bir bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, çalıştırılan ortalama işçi sayısı ve çalışılan gün sayısı gözönünde bulundurularak, sezonda yapılabilecek toplam iş miktarı tespit edilip, sözleşmede kararlaştırılan KDV dahil 35,00 TL tutarındaki birim maliyeti üzerinden, davacı alacağının tespit edilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yalnızca davacı tarafın ihtarnamesinde talep ettiği miktar esas alınarak sonuca varılması isabetsiz olmuş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.