Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/8873 K.2017/2988

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosyada şikayet olunanlar ... ve ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl dosyada şikayetçi .... Dış Ticaret ve birleşen dosyada şikayetçi .... Mühendislik vekilleri ayrı ayrı .... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/32120 E. sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinin icra müdürü tarafından İş Kanunu'nun 36. maddesinin yanlış yorumlanması nedeniyle hatalı olarak düzenlendiğini, İcra Müdürlüğü’nün borçlunun Dış İşleri Bakanlığı bakanlık nezdindeki hak edişlerinin işçilerin ücret alacağı dışındaki alacakları nedeniyle ödeme yapılmasına karar verildiğinden bahisle hatalı düzenlenen sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, ayrı ayrı işçilik alacaklarının öncelikli olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet konusu sıra cetvelinde pay verilen 84 işçiden 22 tanesinin dağıtılan paranın icra veznesine girdiği tarihe kadar para üzerinde herhangi bir hacizlerinin bulunmadığı, diğer 62 işçinin ise İİK'nın 100. maddesindeki hacze iştirak koşullarının bulunmadığı nedenleriyle, sıra cetvelinin yasaya aykırı düzenlediği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunanlar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

İş Kanunu'nun 36. maddesi işverene işçi alacaklarının öncelikle ödenmesi yükümlülüğünü yüklemiş ancak işveren işçiye ücretini ödemeden hak edişi icra dairesine göndermiştir. Bu durumda 36. maddenin uygulaması sorumluluğu icra memuruna düşer. İcra memuru da hak edişlerden öncelikle işçi alacaklarını ödemiştir. Kanunun emredici

hükümlerini yerine getiren icra memurunun işlemi usulüne uygundur. Şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.