KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/9273 E., 2020/2547 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Şikayetçiler vekili, müvekkillerinin murisinin şikayet dışı borçlu hakkında Karaman 1. İcra Müdürlüğünün 2010/4654 E. sayılı dosyasında takip başlattığını ve takibin kesinleştiğini, Karaman 1. İcra Müdürlüğünün 2014/1203 E. sayılı dosyasında şikayet dışı borçlunun 16 parsel sayılı taşınmazının satıldığını, satış sonrasında 15.12.2014 tarihinde sıra cetveli düzenlendiğini, ilk haciz sahibinin müvekkillerinin takip dosyası olmasına rağmen cetvelde 4. sırada gösterildiklerini ve pay ayrılmadığını, sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.
Şikayet olunanlardan ... Bankası A.Ş. vekili, şikayetin reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyasında ilk haczin 25.08.2010 tarihinde konulduğu, şikayetçi alacaklının haczin yenilenmesini istemesi üzerine tapu kaydında 08.02.2012 ve 19.03.2012 tarihlerinde haciz yenileme işlemlerinin yapıldığı, 19.03.2014 tarihinde alacaklı şikayetçi vekilince haciz yenilenmesi isteminde bulunulduğu, icra müdürlüğünce haciz geçerliliğini koruduğundan talebin reddedildiği, bu işleme karşı şikayetçi alacaklı tarafça şikayet yoluna gidilmediği, satış istenmediği, 19.03.2014 tarihinde haczin düştüğü gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.
Kararı, şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçiler vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/9273, K. 2020/2547, 8 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama