KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/9379 E., 2020/818 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili; dava dışı işçilerin müvekkiline ait ... ve Atık Su arıtma tesisleri çevre temizlik ve peyzaj bakım işinde çalıştıkları ve iş sözleşmelerinin feshedilmesi üzerine dava açtıklarını, mahkeme kararının icraya konulduğunu, toplam 10 adet icra dosyasına 42.218,76 TL ödeme yapıldığını, ihale alan firmaların çalıştırmış oldukları personellerin özlük haklarından kendilerinin sorumlu olduklarını ileri sürerek 42.218,76 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; sözleşme ve eki şartanmalerde yüklenicinin işçilik alacaklarından sorumlu olacağına ilişkin açık hüküm bulunmadığından sorumluluğun yarı oranda olduğunu, bu miktarı da icra dosyasına müvekillinin ödediğini, davacı kurumun rücu edebileceği bir alacak kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesinin 17. Maddesinde " Çalıştırılan personel ile ilgili olarak personelin sigorta ve diğer kanuni hakları ile ilgili sorumluluklar yükleniciye aittir." hükmü gereğince davacı tarafından ödenen işçi alacakları ve masrafların toplamı olan ve bilirkişi marifetiyle hesaplanan 42.218,81 TL alacağı rücu edebileceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/9379, K. 2020/818, 10 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama