KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/9444 E., 2019/4492 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
343 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı şirket vekili Avukat ... ile davalı şirket vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Dava, davacının bina sahibi olması nedeniyle davadışı 3. kişiye mahkeme kararı üzerine ödemek zorunda kaldığı tazminatın binanın yüklenicisi olan davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre dava dışı Şengül Şaban'ın davacıya ait binaya komşu binada oturduğu, iki bina arasındaki kat farkından dolayı düşerek yaralandığı, Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/267 Esas sayılı dosyasında, davacının bina sahibi sıfatıyla iki bina arasındaki kat farkını gidermemiş olmaktan dolayı %80 oranında kusurlu bulunarak tazminata mahkum edildiği, %20 oranındaki kusurunun da yaralanan kişiye verildiği, verilen kararın Yargıtayca onanarak kesinleştiği bu itibarla davalının, kazanın inşaat meydanında olmadığı yönündeki savunmasının muteber olmadığı,
arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 5. maddesi uyarınca davacının denetim ve gözetim görevinin bulunduğu, davalınınn ise fenne ve tekniğe uygun inşaat yapma yükümlülüğü nedeniyle kat farkı oluşmuş olan durumun sakıncaları konusunda davacıyı uyarması ve bu sakıncaları gidermesi gerektiği, davacı bina sahibinin de daha önce istinaf duvarı yaptırdığı dava dışı Hona şirketinin inşaat kısmına ilişkin faaliyeti konusunda davalı yükleniciyi bilgilendirmesi gerektiği,
tarafların üzerlerine düşen yükümlülükleri yerine getirmemiş olmaları nedeniyle oluşan zarardan %50 nispetinde sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/9444, K. 2019/4492, 4 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama