KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/9618 E., 2020/936 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki banka teminat mektubunun iadesi vedepo edilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin uyarınca işin tam ve eksiksiz olarak yerine getirilmesine rağmen teminat mektubunun iade edilmediğini, müvekkilinin 2012 Ağustos ayı hak edişi ile 2012 yılı Eylül ayı hak edişinin ödenmediğini ileri sürerek teminat mektubunun iadesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 30.000,00 TL hak ediş alacağının tahsilini talep ve dava etmiş, 19.11.2015 tarihli ıslah yoluyla alacağını 39.251,76 TL’ye artırmıştır.
Davalı vekili, davacının sözleşme yükümlülüklerini yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından SGK ilişiksiz belgesi sunulmasına rağmen belirtilen sözleşme maddeleri gereğince, işçilerden alınacak işçilik haklarının ödendiğine dair belgeleri davalıya sunmadığı, bilirkişi teminat mektubunun iade edilmesi gerektiği yönünde görüş bildirmişse de davacı sözleşmede ve eki şartnamelerde yazılı yükümlülükleri yerine getirmediğinden bakiye hak ediş alacağının ödenmemesinde ve sözleşmenin teminatı olarak alınan teminat mektubunun iade edilmemesinde davalı idarenin haklı olduğu davalı tarafından sözleşme ve eklerinde yazılı savunmada belirtilen yükümlülükler yerine getirilmeden teminat mektubunun iadesi, bakiye hak ediş alacağının ödenmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/9618, K. 2020/936, 13 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama