Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/977 K.2018/2913

.....

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı şirket vekili ... .. ... ile davalı .... vekili ..... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı tarafla imzalanan hizmet alım sözleşmesi'ne istinaden davalı idarenin sayaç okuma işini yerine getirdiğini, bahsi geçen sözleşme gereği müvekkili şirketin alt işverenliğinde ve İSKİ bünyesinde sözleşmede tanımlanan işlerde çalışan işçilere 1.789.597,00 TL kıdem tazminatının müvekkil şirket tarafından ödendiğini, ödenen kıdem tazminatından davalı idarenin sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik dava dışı işçilere ödenen toplam 1.789.597,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren en yüksek mevzuat faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının kime ne kadar ödeme yapıldığı belirtilmeden toplu olarak talepte bulunduğunu bu nedenle de davanın usulüne uygun açılmadığını, taraflar arasında imzalanan sözleşmede davacı şirketin işçilerine ödenecek tazminattan asıl işverenin sorumlu olacağına dair herhangi bir düzenlemenin bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 4857 sayılı iş kanunun 2/6 maddesinde yer alan sorumluluğun işçiye karşı sorumluluk olduğu, alt işverenin anılı maddeye dayanarak işçilere ödenen kıdem tazminatını iş verenden talep edemeyeceği, Kamu İhale Genel Tebliğine göre davacı tarafından işçilere ödenen kıdem tazminatının maliyet hesabına dahil giderler kapsamında olduğu, anılı kıdem tazminatının iş verene yansıtılmasının davacı açısından haksız zenginleşme oluşturacağı, 4857 sayılı İş Kanununun 2/6 maddesindeki işçilere karşı işveren sorumluluğu nazara alındığında 6098 sayılı TBK'nun 62 maddesi kapsamında müteselsil sorumlular arasındaki rücu ilişkisi de sebepsiz zenginleşme hükümleri nedeniyle yerinde görülmediğinden davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.../... S.2.