Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2017/1168 K.2020/2899

Taraflar arasındaki genel kurul kararının hükümsüz olduğunun tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı, davalı kooperatifin 03.05.2015 tarihli genel kurulunun gündem sırasına göre yapılmadığını, toplantı tutanağının bilgisayar ortamında yazılırken değiştirilmiş olduğunu ileri sürerek tahmini bütçe görüşmelerinde denetleme kurulu üyelerinin her birine 267,03 TL ödenmesine karar verilen 7. No.lu kararın (e) bendinin,

yönetim kurulu üyeleri için aylık 503,82 TL denetim kurulu üyeleri için aylık 267,03 TL olarak huzur hakkı ödenmesine karar verilen 8 no.lu kararın ve 1655 no.lu parselde vaziyet planı değişikliği yapılması ve 1,2,19,20 no.lu kooperatife ait bağımsız bölümlerin günü birlik sosyal alan olarak kullanılması için ifraz ve taksiminin yapılarak kooperatif üyeleri adına tescilinin sağlanmasına dair ortakların tamamının rızası ile alınmayan 9 no.lu kararın kesin olarak hükümsüz olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının genel kurula bizzat katıldığını, davanın bir aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, 7,8 ve 9 no.lu kararların oybirliği ile alındığını davacının alınan kararlara muhalefet şerhi koymadığını, kararların kanuna ve sözleşme ve iyi niyet esaslarına uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; kesin hükümsüzlüğü talep edilen kararlarda butlan sebeplerinden hiçbirinin olmadığı, ayrıca davacının bizzat katıldığı genel kurulda tüm bu kararlarda olumlu oy kullanması ve davanın kararların alındığı tarihten 7 ay sonra açılması da dikkate alındığında, iptal koşulları oluşmadığı gibi butlanı gerektirir bir yasaya aykırılık hali de tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,

kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince davacının genel kurul kararlarının butlanını gerektirir bir neden ileri süremediği gibi, ileri sürülen nedenleri de butlan olarak kabul etmenin mümkün olmadığı, ilk derece mahkemesinin kararında usul veya esas yönünde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde davacının temyiz yoluna başvurması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.