KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2017/126 E., 2020/662 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Avukat ...ile davacı vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, taraflar arasındaki mobil ödeme hizmet sözleşmesinden kaynaklanan, faizi ile birlikte toplam 1.004.104,13 TL tutarındaki alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine karşı davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, sözleşmenin gereği gibi ifa edilmemesinde kusurun davacı tarafa ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, basiretli bir tacir gibi hareket etmesi ve yaptığı işlemlerin sonuçlarını öngörmesi gereken davalının, taraflar arasındaki sözleşmesi kapsamında üstlendiği taahhüdünü yerine getiremediği, bu nedenle Vodofone’un sözleşmede kararlaştırılan asgari düzeydeki hizmet payı bedelini ödemekle yükümlü olduğu, taahhüdün davacının teknik alt yapısının yetersiz olması nedeniyle yerine getirilmediği savunulmuş ise de bu hususun ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalının itirazının 1.003.594,63 TL üzerinden iptaline, takibin bu miktar üzerinden asıl alacağı faiz uygulanmak suretiyle devamına, %20 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2017/126, K. 2020/662, 4 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama