Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2017/148 K.2017/899

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili; müvekkili şirket ile davalı arasında yapı denetim sözleşmesi bulunduğunu, müvekkilinin sözleşmedeki şartları yerine getirdiğini, inşaatın tamamen bittiğini ve fiili olarak kullanılmasına rağmen yapı kullanma izni alınamadığından müvekkilinin hizmet bedelini alamadığını ileri sürerek, alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir. Mahkemece iddia ve tüm dosya kapsamına göre; 6502 sayılı Kanun'un 2. maddesi uyarınca davaya Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiği gerekçesiyle, HMK'nın 115 ve 120. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Taraflar arasında özel hukuk hükümlerine uygun biçimde düzenlenmiş yapı denetim hizmet sözleşmesi bulunmaktadır. Davacı taraf şirket ise de dava mutlak ticari davalardan değildir. Davalı arsa sahibi ise 6502 sayılı Kanun'un 3/k maddesinde tanımlanan biçimde tüketici sayılmaz.

Zira beş kat inşaat müsadeli arsası üzerine birden fazla bağımsız bölüm içerir şekilde inşaat yaptırmak istemekte olup yaptığı sözleşme de aynı Kanun 3/l maddesinde sayılan eser sözleşmesine bağlı tüketici işlemi olarak da kabul edilemez. 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun uyarınca yapı sahibi sayılan arsa sahibi anılan Yasanın 2 ve 5. maddesine göre yapı denetim hizmet sözleşmesi yapmadıkça imar nizamına uygun inşaat yapamaz.

Yapı sahibi olarak inşaat izni almak ve yapı denetim hizmet sözleşmesi yapmak zorundadır.

Hal böyle olunca dava yönünden görevli mahkeme genel mahkemeler olduğundan, dava da asliye hukuk mahkemesinde açılmış bulunduğundan, işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde ve yanılgılı gerekçe ile tüketici mahkemesinin görevli olduğundan bahisle usulden ret kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.