Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2017/171 K.2020/693

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı, süreli ferdi hizmet sözleşmesi statüsünde satış mağazasında çalıştırdığı davalının kendisine emanet ve teslim edilen mamuller üzerinde sayım ve kontrol yapmayarak malların eksilmesine ve bu suretle kooperatifin maddi zarara uğramasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek teftiş raporuna dayalı olarak ortaya çıkarılan toplam 55.442,69 TL’nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 30.11.2015 günlü, 2014/42369E., 2015/34751K. Sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, iddia,savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ile beraber dava dışı ... isminde bir şahsında markette görevlendirildiği, market ilk açıldığı dönemde yaklaşık 6 ay kadar mallar fabrikadan markete taşındığı, davalının daha sonra tek çalıştığı, kasada barkod sistemi açıldığı dönemden itibaren bulunduğu, malları zimmetle teslim alan ve sürekli olarak tasarrufunda olanın davalı olduğu,

diğer şahısların geçici olarak çalıştığı, dava dışı ...'ın da 7 aylık çalışması nedeniyle hakkaniyet indirimi yapılarak davalının zararda sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Müteselsil sorumluluk kuralına göre, olayda kusurlu olanların her biri, zararın oluşmasına birleşen veya bağımsız hareket eden davranışları ile katkıda bulunduklarından, meydana gelen zararın tamamından müteselsil olarak sorumludurlar. (TBK 61. madde). Müteselsil sorumlulukta diğer sorumlu kabul edilen kişi nedeni ile indirime gidilmez. Sorumluların birbirinden TBK’nın 62. maddesi gereğince rücu hakkı bulunmaktadır. Bu açıklanan nedenlerle, mahkemece dava dışı bir kişinin çalışmasından ötürü hakkaniyet indirimi yapılması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.