KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2017/1796 E., 2020/2505 K.·İlk Derece
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
- Mahkemesi
- Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esasdan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan garanti sözleşmesi uyarınca müvekkiline ait otel odalarının davalı için hazır tutulduğunu, sözleşme bedelinin ihtara rağmen ödenmemesi üzerine alacağın tahsili için başlatılan icra takibine davalı itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, taraflar arasında bir anlaşma olmadığını, müvekkilinin bugüne kadar yapılmış tüm rezervasyon bedellerini ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının iddiasını usulüne uygun kesin delille ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair karar davacı vekilinin istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince, taraflar arasında 2014 yaz sezonuna ilişkin garanti sözleşmesinden kaynaklanan bir hukuki ilişkinin, dahası sözleşmenin varlığı davacı tarafça ispatlanmadığından,
bu bağlamda var olduğu iddia olunan garanti sözleşmesinden kaynaklanan alacağın varlığının da kabul edilemeyeceği, esasen davacı tarafça renkli fotokopileri sunulmasına rağmen sözleşme asıllarının sunulamadığından, böyle bir sözleşmenin imzalandıktan sonra taraflarca karşılıklı olarak ya iptal edildiği ya da vazgeçildiği, buna göre, davacı yanın varlığını ispat edemediği garanti sözleşmesine dayalı olarak alacak talebinde bulunamayacağından gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2017/1796, K. 2020/2505, 7 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama