Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2017/1902 K.2020/3036

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin Bakırköy 6.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/828 E sayılı dosyası ile 28.02.2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere iflasına karar verildiğini, kararın kesinleşmesine müteakip Bakırköy 3. İcra İflas Müdürlüğünün 2012/10 E sayılı dosyası ile iflas işlemlerinin yürütüldüğünü, müflis şirketin ticari defterleri üzerinde yapılan inceleme sonucunda ortakları kısmen aynı olan davalı şirkete usulsüz muhasebe işlemleri ile para aktarıldığını, davalı şirkete aktarılan paraların muvazaalı olup gerçek durumu yansıtmadığını ileri sürerek, İİK'nın 201. maddesi kapsamında söz konusu ödemelerin faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile iflas masasına alacak olarak kaydedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, davacı şirket ile davalı şirketin yetkililerinin aynı kişiler olduğu ve iki şirket arasında organik bağ bulunduğu, davacı müflis şirketin iflasına yakın tarihlerde müflis şirket hesaplarından davalı şirket hesabına usulsüz işlemlerle ödeme ve takas işlemlerinin gerçekleştirildiği, söz konusu işlemlerin İİK'nın 201. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf başvurusu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince esastan reddedilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalı şirketçe, ilgili belediye başkanlığı tarafından yapıldığını iddia ettiği adres değişikliğine dair işlemleri ispat eder nitelikte bilgi ve belge sunulmamış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.