Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2017/2356 K.2020/3069

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili vergi dairesinin iflastan önce kesinleşmiş vergi alacağının masaya kaydı için yapılan başvuru sonucunda iflas idaresince alacağın red edilerek 35. sıraya alındığını ileri sürerek müvekkilinin 700.181,35 TL vergi alacağının kabulü ile 3. sırada masaya kaydını talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idaresi vekili, vergi alacağının mahsup nedeniyle sona erdiğini, müflisin vergi borcu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı İflas idaresinin idari yargı yoluna dava açma saklı kalmak kaydı ile sıra cetvelinin 35 nci sırasında kaydı yapılan ve reddedilen 700.181,35 TL alacağın 3 . sıraya kayıt ve kabulüne karar vermiştir. Karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince; iflas idaresi tarafından idare mahkemesine başvuru hakkı saklı kalmak kaydıyla iflastan önceki döneme ait vergi alacağının masaya kaydı gerektiği, İİK’nın 206., 207. ve 230. maddeleri uyarınca alacağın 3. sıraya kaydedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı iflas idaresi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.