KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2017/2500 E., 2020/3053 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ekim 2020
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki şikayet davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Şikayetçiler vekili, müvekkillerinin müflis şirkette proje müdürü olarak görev yaptıklarını, bu çalışmadan kaynaklanan işçi alacaklarının olduğunu, ancak alacaklarının birinci sıraya alınması gerekirken dördüncü sıraya alındığını ileri sürerek, alacaklarının birinci sıraya alınmasına karar verilmesini talep dava etmiştir. Şikayet olunan iflas idaresi vekili, Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğunu, her bir şikayet yönünden yargılanmanın ayrı yapılması gerektiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.
Mahkemece, İ.İ.K'nın 206. maddesine göre işçilerin iş ilişkisine dayanan ve iflasın açılmasından önceki 1 yıl içinde tahakkuk etmiş ihbar ve kıdem tazminatları dahil alacakları ile iflas nedeniyle iş ilişkisinin sona ermesi üzerine hak ettikleri ihbar ve kıdem tazminatlarının birinci sıraya kaydının gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabülüne karar dair verilen kararın şikayet olunan iflas idaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz’in 2015/5603 E.-2016/306 K. sayılı kararı ile sair temyiz itirazlarının reddine,
iflas tarihi olan 25.04.2012 tarihi itibariyle şikayetçilerin alacaklarının İİK'nın 206. maddesine göre iflastan önceki bir yıl içinde doğmuş alacak olarak değerlendirilmesi mümkün olmadığından şikayetin reddi gerektiği belirtilerek bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir.
Karar, şikayetçiler vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre şikayetçiler vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2017/2500, K. 2020/3053, 15 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama