KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2017/2559 E., 2020/3040 K.·İlk Derece
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2020
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, borca batık durumda olan müvekkili şirketin sunulan iyileştirme projesi ile erteleme süresi içinde borca batıklıktan kurtulacağını ileri sürerek, şirketin iflasının 1 yıl süreyle ertelenmesini talep ve dava etmiş, mahkemece davacı talebi kabul edilerek iflasın 1 yıl süre ile ertelenmesine karar verilmiş, 1 yıllık erteleme süresinin sonunda davacı vekili, erteleme koşullarının devam ettiğini ve iflasın ertelenmesi süresinin 1 yıl uzatılmasında alacaklıların menfaatlerinin bulunduğunu ileri sürerek, davacı şirket hakkında iflasın ertelenmesi süresinin 1 yıl uzatılmasına karar verilmesini talep etmiştir
İlk derece mahkemesince, 31.12.2013 tarihinde davacı şirketin özkaynak durumu (+) 7.608.175,55 TL iken 31.08.2016 itibarı ile (-)3.210.970,82 TL ye düştüğü, 30.06.2012 tarihine nazaran toplamda %158,66 değerinde (-)8.684.237,91 TL ye inmiş olan özkaynak durumu dikkate alındığında şirketin 7.500.000,00 TL olan sermayesini tamamen kaybettiği, borca batıklığın artarak sürdüğü ve davacı şirketin borca batıklıktan kurtulmasının mümkün olmadığı, revize iyileştirme projesininde davacı şirketi borca batıklıktan çıkarabilecek uygulanabilir bir proje olmadığı gerekçesiyle, talebin reddi ile davacı şirketin iflasının açılmasına karar verilmiştir.
İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2017/2559, K. 2020/3040, 14 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama