KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2017/2712 E., 2020/3314 K.·İlk Derece
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Ekim 2020
- Mahkemesi
- İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi
- Mahkemesi
- İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki iflasın kapatılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde asli müdahil Maliye Bakanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Talep eden İflas Müdürlüğünce, 28.01.2011 tarihinde iflasına karar verilen müflis .... Özel Eğitim Araçları Hizmetleri ve İnşaat Turizm A.Ş’nin tasfiye edilecek taşınır, taşınmaz veya başka bir mal kalmadığını, İflas Müdürlüğünce gerekli ilan ve yazışmaların yapılmış olduğunu, tasfiyenin tamamlandığını ileri sürerek, İİK’nın 255. maddesi saklı kalmak kaydıyla anılan Yasanın 254. maddesi uyarınca iflasının kapatılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, sıra cetvelinin tanzim edilerek gerekli ilanların yapıldığı, düzenlenen sıra cetvelinin kesinleştiği, hak sahiplerine payları ödendikten sonra eksik kalan bölüm yönünden kesinleşen sıra cetveline göre alacaklılara aciz vesikası düzenlendiği, iflas masasında dağıtıma tabi tutulacak herhangi bir meblağ ya da mal varlığının kalmadığı gerekçesiyle, İİK'nın 255. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydı ile müflis şirketin iflasının kapatılmasına karar verilmiştir.
İlk derece mahkemesi kararına karşı ilgili Maliye Bakanlığı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bu karara karşı süresinde ilgili Maliye Bakanlığı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ilgili Maliye Bakanlığı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2017/2712, K. 2020/3314, 27 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama