KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2017/2803 E., 2020/3060 K.·İlk Derece
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ekim 2020
- Mahkemesi
- İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi
- Mahkemesi
- Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, davacı şirketin madeni yağ ve otobakım ürünleri imalatı ve pazarlaması faaliyeti ile iştigal ettiğini, borca batık dırımda olduğunu, iyileştirme projesinin uygulanması halinde borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek şirketin iflasının 1 yıl süre ile ertelenmesine karar verilmesibi talep ve dava etmiştir.
Müdahil vekilleri davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi ve kayyım raporlarına göre, davacı şirketin borca batık durumda olduğu, proejede belirtilen miktarda sermaye artışı gerçekleştirilse dahi, mevcut piyasa şartlarında projede blirtilen oranda satış ve kar oranının gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığı, bu durumda davacı şirketin borca batıklıktan kurtulma imkanın olmadığı gerekçesi ile davacı şirketin iflasına karar verilmiştir.
İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından usulüne uygun düzenlenmiş olan bilirkişi raporlarına ve kayyum raporların göre borca batıklığın bulunduğu, iyileştirme projesinin bu borçtan kurtarılmaya elverişli olmadığı, ayrıca Olağanüstü Hal Kanunu'nun iflas ertelemesi kararı verilmesine engel olup, iflas kararı verilmesine bir yasaklayıcı hükmün bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2017/2803, K. 2020/3060, 15 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama