Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2017/2967 K.2018/4010

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı kooperatif vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde kooperatif vekili avukat ... ve kooperatif yetkilileri ... ile davacı asıl ... ve vekili avukat ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı kooperatifin üyesi olan müvekkilinin ani bir kararla 20.12.2010 tarihli dilekçesi ile üyelikten istifa ettiğini bildirdiğini, ancak yönetim kurulunca istifası henüz kabul edilmeden, bu kez istifa talebinden vazgeçtiğine dair 27.01.2011 tarihli ihtarnameyi gönderdiğini, buna rağmen, davalı kooperatifin, müvekkiline, istifadan vazgeçmenin geçerli olmadığını ve üyeliğinin sona erdiğini bildirdiğini, bu kararın yasaya ve anasözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin kooperatif üyesi olduğunun tespitini, bu talebin kabul edilmemesi halinde, çıkma payı alacağının (fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL) davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının istifa dilekçesi üzerine 21.12.2010 tarihli yönetim kurulu kararıyla istifasının kabul edildiği, davacının istifadan vazgeçtiğine dair sonraki talebinin ise 21.05.2011 tarihli olağan genel kurulda gündeme alındığı ve davacının tekrar üyeliğe kabulüne karar verildiği, hal böyle olunca, davacının dava tarihi itibariyle kooperatif üyesi olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı kooperatif vekilinin istinaf başvurusu, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince esastan reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kooperatif vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı kooperatif vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kooperatif üyeliğinin tespiti istemine ilişkindir.

Davacı 20.12.2010 tarihli dilekçesi ile kooperatif üyeliğinden istifa ettiğini bildirmiş olup, davalı kooperatif yönetim kurulunun 21.12.2010 tarihli kararı ile istifası kabul edilmiştir. Bu tarih itibariyle davacının üyeliği sona ermiştir.

Davacı, daha sonra gönderdiği 27.01.2011 tarihli ihtarnamesi ile istifadan vazgeçtiğini bildirerek yeniden üye olarak kabul edilmesini istemiş, davalı kooperatifin 21.05.2011 tarihli genel kurul gündeminin 7. maddesinde davacının üyeliğe kabulüne, gündemin 8. maddesinde ise yeni girecek üyelerden 100.000,00 TL alınmasına karar verilmiştir.

Bu genel kurul kararı ile birlikte davacı kooperatif üyeliğine yeniden kabul edilmiş olup, bu tarihten sonra üyeliğinin sona erdiğine ilişkin bir bilgi bulunmadığından, dava tarihi itibariyle kooperatif üyesi olduğunun tespitine karar verilmesi doğru olmuştur. Bunun yanında, yeni üye olanlardan belirlenen meblağın alınmasına ilişkin genel kurul kararının davacı için de bağlayıcı olduğu açıktır.

Bölge Adliye Mahkemesince, gündemin 8. maddesinin, davacının yeniden üyeliğe alınmasına ilişkin 7. maddesinden sonra kabul edildiği, 7. maddede bu hususta ayrıca bir karar alınmadığı, dolayısıyla genel kurulun gündeminin 8. maddesinde alınan kararın davacı açısından bağlayıcı olmadığı yolundaki gerekçesinde isabet görülmemiştir.

Ne varki, istinaf başvrusunun esastan reddine ilişkin hüküm sonucu itibariyle doğru olduğundan, 6100 sayılı HMK’nın 370/2 maddesi uyarınca hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiştir.