KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2017/449 E., 2020/1680 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde dahili davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı, asıl dava ile birleşen 2009/139 Esas, 2009/73 Esas, sayılı davada; kooperatif ortağı olan davalı ...'nın aidat, genel gider ile gecikme zammı borcuna ilişkin parasal yükümlülüklerini yerine getirmediğini, hakkında başlatılan icra takiplerinin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, icra takiplerine itirazların iptali ile davalının % 40 oranında icra inkâr tazminatına mahkum edilmesini, talep ve dava etmiştir. Davalı taraf, asıl ve birleşen davada, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar dahili davalıların temyiz istemi üzerine Dairemizin 08.12.2014 tarihli ve 3547 E. 7937 K. sayılı ilamıyla, somut olayda davalının kooperatif üyesi olup olmadığı konusunda uyuşmazlık mevcut olduğundan Sulh Hukuk Mahkemesinin görevinde olmayıp, görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu belirtilerek bozulmuştur.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda iddia, savunma, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre, mütevveffa ...'nın 22.11.2005- 10.05.2008 tarihleri arasındaki dönemde kooperatif ortağı olduğunun belirlendiği, TBK'nın 120/2 maddesinde öngörülen sınırlamayı dikkate alınarak yapılan hesaplama sonucunda bilirkişi raporunda belirlenen miktarlar kadar borçu olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, dahili davalılar temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre dahili davalıların temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2017/449, K. 2020/1680, 10 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama