KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2017/461 E., 2020/1067 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 24.07.2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmenin 7.4 ve 7.6 maddeleri gereğince, devir sözleşmeden önce doğan sorumlulukların davalı TEDAŞ'a ait olduğunu, Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2006/136 E.-2006/368 K. Sayılı kararı gereğince hak sahiplerine ödeme zorunda kaldıkları toplam 88.638,55 TL'nin ödeme tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı itirazında bulunarak, Özelleştirme İdaresi Başkanlığının kararları gereğince taraflar arasında 24.07.2006 tarihinde işletme hakkı devir sözleşmesinin imzalandığını, ancak 28.05.2013 tarihli hisse satışı sözleşme uyarınca geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştiğini geçmiş yıllara ilişkin olarak müvekkili TEDAŞ'tan herhangi bir talepte bulunulamayacağını, dava konusu işlemin davacı sorumluluğunda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; işletme hakkı devir sözleşmeden önce davalı tarafın dava dışı 3. kişiye ödemesi gereken paranın davacı tarafça karşılandığı, işletme hakkı devir sözleşmesinin 7/6. maddesi gereğince davacının ödemiş olduğu parayı davalıdan tahsil etme hakkının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2017/461, K. 2020/1067, 18 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama