Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2017/556 K.2020/967

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirket hakkında Bursa 9. İcra Müdürlüğünün 2014/2069 E. sayılı dosyasında icra takibi başlattığını, davalı şirket tarafından yapılan itiraz üzerine Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/836 E. sayılı dosyasında 19.02.2015 tarihinde verilen karar ile itirazın iptal edilip takibin kesinleştiğini, müvekkilinin 08.04.2016 tarihli talebiyle davalı hakkında yürütülen icra takibini İİK'nın 43. maddesi gereğince iflas yolu ile adi takibe dönüştürdüğünü, davalı şirkete iflas yolu ile ödeme emrinin 15.04.2016 tarihinde tebliğ edildiğini, davalı şirketin yedi gün içerisinde ödeme emrine itiraz etmediğini, ayrıca halen borcunu ödemediğini ileri sürerek davalı şirketin iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalıdan toplam 196.363,16 TL alacaklı olduğu, bu miktar üzerinden depo emrinin davalı vekiline 11.07.2016 tarihinde tebliğ olunduğu, ancak tebliğden itibaren 7 günlük yasal süre içerisinde davalı tarafından borcun ödenmediği gerekçesiyle, davalının iflasına dair verilen karar, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.