KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2017/838 E., 2020/2017 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
402 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı karar verilmesine yer olmadığına yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan Başkale Trafo Merkezinin hizmet alımı yoluyla işletilmesi işinin üstlenildiğini, ifa edilen iş kapsamında müvekkiline ödenmesi gereken son hak ediş bedelinden 3.975,46 TL’nin işte çalışan personellerden alınan ibranamelerin sunulmadığı gerekçesiyle müvekkiline ödenmediğini, 6552 sayılı Yasa'ya göre işçilerin kıdem tazminatından davalının sorumlu olduğu ileri sürerek, kıdem tazminatı ödeme yükümlülüğünün davalıya ait olduğunun tespitine ve ödenmeyen bedelin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının son hak edişinden personel maaşları ödenerek kalan kısmın yükleniciye ödendiğini davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 3.975,46 TL dava açıldıktan sonra ödendiğinden bu talep yönünden davanın konusuz kaldığı, 4734 sayılı Kanun'un 2-b ve d bendi gereğince davalının yaptığı dava konusu ihalenin anılan kanun hükümlerine tabi olmadığı,
bu itibarla da davacı şirketin 6552 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değiştirilen 4857 sayılı İş Kanunu'nun 112. maddesi gereğince ihale konusu işte çalıştırdığı işçilerin kıdem tazminatlarından sorumlu bulunduğundan davalının kıdem tazminatlarından sorumlu olmadığı gerekçesiyle, bakiye hak ediş alacağı ödendiğinden konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kıdem tazminatı ödeme yükümlülüğünün tespiti istemine yönelik davanın reddine, teminat mektuplarının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Mahkemece, Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre de, hizmet alım sözleşmelerinde işçiye ödenen kıdem tazminatının tamamından işçiyi çalıştırdıkları dönemle orantılı olarak yüklenicilerin işverene karşı sorumlu olduğu gerekçesiyle davalının çalıştırılan işçilerin kıdem tazminatından sorumlu olmadığına karar verilmesi gerekirken 4734 sayılı Kanun'un 2-b ve d bendi gereğince davalının yaptığı dava konusu ihalenin anılan kanun hükümlerine tabi olmadığı ve bu itibarla da davacı şirketin 6552 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değiştirilen 4857 sayılı İş Kanunu'nun 112. maddesi gereğince ihale konusu işte çalıştırdığı işçilerin kıdem
tazminatlarından sorumlu olmadığının tespiti doğru değil ise de, sonuç itibariyle doğru olan hükmün HUMK 438/ son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2017/838, K. 2020/2017, 11 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama