KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2018/1091 E., 2019/1464 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 08.03.2018 günlü ve 2016/4224 Esas, 2018/2117 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından istenilmekle dosya incelendi, gereği görüşüldü.
- KARAR -
Asıl davada davacı vekili, davalının takip borçlusundan olan alacağının muvazaalı olduğunu, davalı ile borçlunun hiç bir ortak faaliyet alanı bulunmadığını ileri sürerek 18.08.2009 tarihli sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir. Birleşen davada davacı Banka vekili, davalının takip borçlusundan olan alacağının muvazaalı olduğunu, davalı ile borçlunun hiç bir ortak faaliyet alanı bulunmadığını ayrıca davalının takibindeki ödeme emrinin usulsüz olduğunu, faiz başlangıç tarihinin gösterilmediğini ileri sürerek 20.07.2011 tarihli sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.
Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili, davada Macaristan ülkesi mahkemelerinin yetkili olduğunu, takip borçlusu ile müvekkili arasında franchise sözleşmesi bulunduğunu, takibe konu bonoların bu sözleşmeye dayalı olarak tanzim edildiğini öte yandan davada ispat yükünün davacıda olduğunu savunarak asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.
Mahkemenin 09.02.2016 tarihli ve 2014/818E. 2016/83 K. sayılı ilamı ile davanın kabulüne dair kararını davalı vekilinin temyiz etmesi üzerine Dairemizin 08.03.2018 tarih ve 2016/4224 E., 2018/2117 K.sayılı ilamı onanmıştır.
Bu kez asıl ve birleşen davada davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2018/1091, K. 2019/1464, 18 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama