Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2018/1126 K.2020/3708

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili firma ile davalı firma arasında Halı Fuarı katılım sözleşmesi imzalandığını, iş bu sözleşme ile müvekkilinin davalı tarafa sözleşmede belirtilen stand alanı için belirlenen kira bedelini ödemeyi yüklendiğini, davalı tarafın da müvekkiline 60 m2 lik stand alanını tahsis etmeyi yüklendiğini, müvekkilinin sözleşmede belirlenen edimlerini yerine getirmesine rağmen davalı tarafın sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirmediğini,

sözleşmede stand kiralama bilgileri kısmında müvekkili lehine tahsis edilecek olan stand alanı ölçülerinin 10x60 = 60 m2 olarak belirtilmesine karşılık müvekkilinin davalı taraf ile yapmış olduğu istişareler sonucunda müvekkili firmaya 33 m2 stand alanı verileceğinin müvekkiline bildirildiğini, bunun kabul edilmemesi halinde başka bir alan tahsis edilmeyeceğinin müvekkiline bildirildiğini ve müvekkiline 33 m2 lik stand alanını kabul etmesine zorlandığını müvekkili ile davalı taraf arasında yapılan görüşmelerde bir sonuç alınamadığını,

internet üzerinden yaptıkları araştırmalarda müvekkiline herhangi bir yer tahsis edilmediğinin anlaşıldığını, bunun üzerine müvekkilinin sözleşmeyi feshettiğini ihtar ettiğini ileri sürerek. 8.931,60 TL sözleşmeye istinaden yapılmış ödeme, 7.500 TL marangoz işçilik masrafı, 1.500 TL raylı sistem kiralama bedeli, 114,13 TL ihtarname bedeli olmak üzere 9.114,13 TL ile 40.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının fuara 60m2lik alan tahsis edilmesine rağmen fuara katılmadığını, davacı şirketin sözleşmede belirlenen yükümlülüğünü yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalıya ödediği herhangi bir kanıtlayamadığı ve davacı tarafından davalıya çek verilmesinin istirdata esas olan bir ödeme sayılamayacağı, davacının marangoz ve raylı sistem masraflarını da ispatlamayamadığı, davacının sadece 114,13 TL ihtarname masrafını menfi zarar kapsamında davalıdan talep edebileceği, davalının sözleşmede belirtilen yüzölçümden daha küçük bir standı davacıya tahsis ederek sözleşmeye aykırı davrandığı ve davacının haklı olarak sözleşmeden döndüğü kanaatine varıldığı gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulü ile 114.13 TL ihtarname bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki Fuar Katılım Sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki sözleşme niteliği itibariyle bir hizmet sözleşmesi olup, dayanak sözleşme; kira dışında başka hizmetleri de içermektedir. 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesi uyarınca tacir olan her iki yanın ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır.

Bu durumda mahkemece, fuar katılım sözleşmesinin salt kira ilişkisini değil başka hizmetleri de içerdiği hususu gözetilip, tarafların da tacir olduğu gözetilerek, davaya bakmaya Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevli olduğu belirtilerek görev dava şartı yokluğu nedeniyle davanın HMK'nın 114, 115. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.