KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2018/1310 E., 2019/3176 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Davacı vekili, taraflar arasında ... ve ... limanları arası tren ferisi bağlantılı demiryolu taşımacılığı projesi kapsamında 16.08.2004 tarihli 20 yıl süreli olarak sözleşme imzalandığını, davalının 04.04.2012 tarihinden itibaren sözleşmeye göre yapması gereken tren ferisi seferlerini durdurması nedeniyle atıl durumda bulunan iskelenin kullanılmadığından müvekkili kurumun gelir kaybının oluştuğunu ileri sürerek, 717.980,00 TL'nin 04.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; taraflar arasındaki protokol adlı sözleşmenin bir yatırım planlama işi olduğu, davalının herhangi bir taahhüdü olmadığı, protokol kapsamında sözleşmeye aykırılık hallerinde yaptırım şartının düzenlenmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dairemizce yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş bu kez davalı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.
Dosyada yapılan inceleme sonucunda taraflar arasında imzalanan sözleşme içeriğinde yapılan yatırıma ilişkin %85 bedelin davalı tarafından ödenmesi ve limanın davalı tarafından kullanılması halinde bazı liman masraflarından indirimli olarak faydalanması hükümleri birlikte değerlendirildiğinde sözleşmede 20 yıl olarak belirlenen sürenin davalı lehine yapılmış bir düzenleme olduğu, 20 yıllık kullanıma uyulmaması halinde herhangi bir yaptırım öngörülmemesi hususu da nazara alındığında davanın reddinin dosyadaki delillere uygun olduğu anlaşılmış olduğundan bu hususlar gözden kaçırılarak kararın bozulmasına karar verilmiş ise de bu kez dairemizin 07.03.2018 tarihli 2016/861 Esas, 2018/2082 K. sayılı bozma kararının kaldırılarak yukarıda yazılı gerekçelerle kararın onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2018/1310, K. 2019/3176, 2 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama