Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2018/1795 K.2020/4089

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı-karşı davalı vekili, davalı ile alt yapı yapım işi sözleşmeleri imzalandığını, 14.02.2009 ve 30.07.2009 tarihli sözleşmelerdeki işlerin tamamlanarak davalıya teslim edildiğini, bu sözleşmelerden kaynaklı alacaklar için müvekkilinin 782.507.60 TL tutarlı bir adet fatura düzenlediğini, davalı tarafça muhtelif zamanlarda toplam 654.215,60 TL ödendiğini, bakiye 128.292,00 TL’nin ödenmemesi üzerine başlattıkları icra takibine davalı tarafından itiraz edilmesi üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve davalının %40 icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacı ile 4 adet sözleşme yapıldığını, davacının, ilk sözleşme konusu işleri olması gereken vasıf ve nitelikte yapmadığı gibi sonraki işlerde de hatalı ve eksik imalatlar bulunduğunu, ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/54 D.

İş sayılı dosyası ile yaptırılan tespit raporu sonucunda 30.09.2007 ve 14.02.2009 tarihli sözleşmelerin gereği gibi yerine getirilmemesinden kaynaklanan eksik ve hatalı imalatların tamamlanması için harcanması gereken bedelin, keşif tarihi itibarıyla 109.060,00 TL olarak belirlendiğini, davacının bir alacağının olmadığını savunarak, asıl davanın reddini istemiştir.

Karşı davasında, müvekkilinin karşı davalı yüklenicinin SGK prim borcu olan 59.179.95 TL'yi ödediğini, tespit raporunda belirlenen eksik ve hatalı imalatların bir kısmını 98.000,00 TL bedelle bir başka firmaya yaptırdığını, 27.460,00 TL bedelli eksik ve hatalı işleri de ileride yaptırmak zorunda kalacaklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 29.09.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 35.193,60 TL'ye ıslah etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; asıl davada davacının 81.337,90 TL alacaklı olduğu, davalı-karşı davacı kooperatifin ise 109.531,50 TL alacaklı olduğu, davalı-karşı davacının icra takibinden önce vuku bulmuş bu alacağını takas mahsup yoluyla her zaman ileri sürebileceği, takas mahsup yapıldığında davacının icra takip tarihi itibariyle bir alacağının bulunmadığı, karşı davacının alacaklı olduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulü ile 28.193,60 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı karşı davalı vekili istinaf etmiştir.

İstinaf talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi; ... 16. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen görevsizlik kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği, bu nedenle kararın kesinleşmesine kadar HUMK'nın uygulanması gerektiği gerekçesiyle dosyanın mahal mahkemesine iade edilip, temyiz incelemesi yapılması için dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

... 16. Asliye Hukuk Mahkemesi görevsizlik kararının Yargıtay aşamasından geçmeden, kesinleştiği anlaşılmaktadır. Bu aşamada kesinleşmemiş bir karardan bahsetmek mümkün değildir. HMK geçici 3. maddesinin 2. bendi ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesince yanlış yorumlanarak görevsizlik kararının temyiz edilmeksizin kesinleşmesi halinde dahi 20.7.2016 tarihinden sonra verilen kararların doğrudan temyiz incelemesine tabi olduğuna karar vermiş ise de böyle bir yorum kanunun ruhuna uygun düşmemektedir. Kanun koyucu burada Yargıtayın bir şekilde dosya hakkında karara etki edecek bir görüş bildirmiş olması halinde bundan sonraki incelemelerin temyiz yoluyla Yargıtay tarafından yapılmasına hükmetmiştir.

Somut olayda ... 16. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği ihtilafsız olduğuna göre burada HMK geçici 3. maddesinin 2. bendi uygulama yeri bulamayacaktır.

Bu durumda, 12.05.2017 tarihinde verilen nihai hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmakta olup, mahkemece verilen nihai kararın kanun yolu incelemesi Bölge Adliye Mahkemesine aittir.

Belirtilen sebeplerle, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurulacak kanun yolunun temyiz olduğundan bahisle dosyanın Yargıtay ilgili hukuk dairesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesi doğru görülmemiş, anılan kararın bozularak kaldırılmasına ve dosyanın, istinaf incelemesi için ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve kararın bir suretinin de ilk derece mahkemesine bildirilmesine karar verilmesi gerekmiştir.