KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2018/1964 E., 2019/555 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkiline ait fabrikayı kiralayan davalının daha sonra iflasına karar verildiği ve tahliye işlemlerinin devam ettiğini, müflis şirketin 16.01.2009 tarihinden masaya başvuru tarihine kadar işleyen ve ödenmeyen toplam 177.339,84 TL kira borcunun iflas masasına kaydı için yaptıkları başvuru sonucunda alacağın nizalı olarak değerlendirilerek 4. sıraya kaydının yapıldığını, oysaki alacağın nizalı olmadığını ileri sürerek iflas idaresinin 29.01.2010 tarih ve 57 no.lu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece müflis şirketin 24.10.2008 tarihi itibariyle iflasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği, davacının talep ettiği alacağın iflas tarihinden sonra doğan bir alacak olup iflas müdürlüğü tarafından verilen kararın bu nedenle yerinde görüldüğü gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.12.2013 tarih ve 2013/7401 Esas, 2014/8088 Karar sayılı ilamı ile özetle mahkemece uyuşmazlığın esası incelenip taraflar arasındaki kira sözleşmesi değerlendirilerek, 16.01.2009 ila 23.11.2009 tarihleri arasındaki döneme ilişkin kira alacağının doğup doğmadığı hususunda gerekirse bilirkişi incelemesi de yaptırılarak varsa doğan kira alacağı belirlenip bu miktarla ilgili tahsil hükmü kurulması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.
Mahkmece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından, davacı tarafın tahliye işlemleri halen devam ettiğinden iflas masasından 16.01.2009 ila 23.11.2009 tarihleri arası döneme ilişkin kira alacağına dayanarak talepte bulunduğu, bu döneme ilişkin alacağın 149.223,61 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2018/1964, K. 2019/555, 20 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama