Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2018/205 K.2020/3417

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının müflis şirketten olan fazla mesai alacağının iflas masasına kaydına ilişkin taleplerinin davalı iflas idaresince kısmen kabul kısmen reddedildiğini, kararın doğru olmadığını ileri sürerek, reddedilen dava konusu alacağın davalı müflis şirket iflas masasına kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idaresi vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, fazla çalışma ücretleri hesaplanırken, dava konusu alacağın iflas masasına kaydının yapıldığı 22.5.2014 tarihinden geriye doğru 5 yıllık dönemi kapsayan ücretlerin nazara alınması gerektiğinden bahisle davanın kısmen kabulü ile 13.652,24TL’nin işçi alacağı olarak iflas masasının 1.sırasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı iflas idaresi vekili temyiz etmiştir.

Dava, kayıt kabul istemine ilişkindir.

İİK'nın 206/4. maddesi, birinci sıraya; "İşçilerin, iş ilişkisine dayanan ve iflâsın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk etmiş ihbar ve kıdem tazminatları dahil alacakları ile iflâs nedeniyle iş ilişkisinin sona ermesi üzerine hak etmiş oldukları ihbar ve kıdem tazminatları,..” alacaklarının kayıt edileceği hükmünü içerir. Bu nedenle dava konusu işçilik alacaklarının imtiyazlı olarak iflas sıra cetveline kaydedilebilmesi için, iflasın açılmasından önceki bir yıl içinde doğmaları gerekmektedir.

Somut olayda mahkemece, davaya konu fazla mesai alacaklarının iflasın açılmasından önceki bir yıl içinde doğan alacak yönünden birinci sıraya, zamanaşımı hususu da nazara alınarak kalan fazla mesai alacağının ise 4. sıraya yazılacak şekilde tespiti gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.